SMUTEK: Dziś moją wspólnotę seminaryjną opóścił mój wieloletni kolega, a może należałoby nawet powiedzieć przyjaciel. Jego decyzja jest dla mnie(nie uktywam) trudna do zaakceptowania, no ale... . Nic nie dzieje się bez powodu, bez Woli Bożej. Pan sma wie co ma robić, bo wie czego nam potrzeba.
RADOŚĆ: Dziś otrzymałe także nominację z rąk Księdza Rektora mojego WSD na parafię w której w czasie wakacji będę odbywał praktyki diakońskie. Przyznam szczerze, iż parafia jaką otzymałem była dla mnie zaskoczeniem. W minionym roku nie było na niej diakona. Ostatni był tam 2 lata temu. Przyznam bardzo szczerze iż bardzo cieszę się z przydziału jaki otrzymałem. Czas mich praktyk to jeden miesjąc wakacji, oraz kilka jeszce dni w ielkim poście i czas kolędowania. Mam nadzieję iż podołam zadani jakie zostało przede mną postawione i nie zaiodę ani Pana Boga, ani Księdza proboszcza ani przełożonych ani siebie.
W miniony wtorek w moim seminarium miały miejsce prymicji. Oto nowo wyświęceni kapłani ( do niedawna diakoni) udzielili swoim współbraciom prymicyjnego błogosłwaieństwa. Podczas ich pierwsej Eucharystii odprawianej w seminaryjnym wieczerniku dane mi było pełnić poslugę diakona. Była to szczególna Msza gdyż podczas jej sprawowania -każdy z tych, którzy byli przy ołtarzu był w nowej roli. Zarówno kapłani jak i diakoni. Po rza pierwszy prosiłem o błogosłwieństwo przed ewangelią kolegę z którym tak nie dawno uczyłem się w WSD.Polecam tegorocznych Neoprezbiterów pamięci modlitwnej, aby wytwali w świetym posługiwaniu.
BOGU NAJWYŻSZEMU NIECH BĘDĄ DZIĘKI ZA WSZELKIE DARY OTRZYMANE Z JEGO ŁASKAWOŚCI. NIECH BĘDĄ DZIĘKI JEGO MATCE MARYII ZA JEJ OPIEKĘ I DARY .
DZIĘKI BOŻEJ ŁASKAWOSCI OTRZYMAŁEM DZIŚ Z RĄK BISKUPA KOŚCIOŁA SAKRAMENT ŚWIĘCEŃ. JESTEM DIAKONEM KOŚCIOŁA RZYMSKOKATOLICKIEGO. ZOSTAŁEM WŁĄCZONY DO MOJEJ DIECEZJI ORAZ WŁĄCZONY DO DUCHOWIEŃSTWA. NIECH DOBRY I MIŁOSIERNY BÓG UDZIELA ZE SWEGO SKARBCA OBFITYCH DARÓW I ŁASK DLA TYM DZIĘKI, KTÓRYM WSZEDŁEM NA DROGĘ KAPŁAŃSKĄ I DZIĘKI KTÓRYM NA NIEJ TRWAM.DZIEKUJĘ TAKŻE TYM, KTÓRZY SIĘ ZA MNIE MODLĄ. NIECH PAN WSZYSTKIM BŁOGOSŁAWI.
Już za tydzień o tej porze (7 czerwca) odbędą się święcenia diakonatu. Dokładnie do ordynacji pozostało 7 dni. Jutro wraz moimi współbraćmi udamy się na 6 dniowe rekolekcje przed przyjęciem święceń. Jak mówi Kodeks Prawa Kanonicznego (kan.1039): "Wszyscy kandydaci do jakichkolwiek święceń obowiązani są odprawić przynajmniej pięciodniowe rekolekcje, w miejscu i w sposób określony przez ordynariusza. Zanim biskup przystąpi do udzielania święceń, winien się upewnić, że kandydaci odprawili te rekolekcje." Jest to wymóg do przyjęcia każdych święceń. W czasie tych 6 dni w modlitwie i milczeniu będziemy wsłuchiwać się w Słowo Boże i wyczekiwać dnia, tego dnia, który da nam Pan. W czasie trwania tych dni proszę o szczególną pamięć w modlitwie za mnie i za moich braci by ten czas nie był zmarnowany, a wręcz przeciwnie oddany Bogu.
Dziś nasza wspónota seminaryjna obchodzi swoje wielkie święto. Oto mamy nowych kapłanów. W akcje ordynacji poprzez nałożenie rąk i modlitwę konsekracyjną zostali diakoni włączeni we wspólnotę prezbiterium diecezjalnego.
W kościele wśród 7 sakramentów świętych znajduje się ten jeden szczególny, który konsekruje wiernego i przyporządkowuje go na własność Chrystusowi. Sakrament święceń albo jak można inaczej powiedzieć Ordynacja kapłańska ma wymiar trzy stopniowy. Oto pierwszym stopniem święceń jest diakonat, kolejnym - drugim z kolei jest prezbiterat (tzw. święcenia kapłańskie) oraz trzeci stopień w chierachii kościelnej episkopat (święcenia biskupie).Należy zastanowić się nad samym słowem ordinatio. Pochodzi ono z łacińskiego języka i oznaczało ono wprowadzanie od jakiejś grupy. W tym wypadku jest to wprowadzenie do grupy ordynowanych do wspólnoty kościoła diecezjalnego. Pierwszym wezwaniem do takiej wspólnoty jest wezwanie do diakonatu, kolejnym święcenia kapłańskie. Ne liczni mogą wejść do grupy ordynacji episkopalnej.
Zatrzymajmy się teraz nad samą strukturą ordynacji prezbiteratu. Ordynacja ma miejsce podczas sprawowania Eucharystii, której przewodniczy biskup. Po ewangelii następuje przedstawienie kandydatów do prezbiteratu, a zaraz po nim moment wybrania przez biskupa. Następnie konsekrator wygłasza homilię po której przyjmuje przyrzeczenia od kandydatów. Dalej diakoni wkładają swoje dłonie w dłonie biskupa by w ten sposób przyrzec mu „cześć i posłuszeństwo”. Po akcje przyrzeczenia wierni i inni zebrani zostają wezwani do wspólnej modlitwy za kandydatów. Śpiewana jest litania do Wszystkich Świętych w czasie, której kandydaci dokonują aktu prostracji - leżenia krzyżem. Jest to postawa uniżenia, pokory oraz małości wobec tak wielkiego daru jakim jest kapłaństwo. Po litanii następuje najistotniejszy moment święceń: nałożenie rąk i modlitwa konsekracyjna. Gest nałożenia rąk na głowę kandydata przez biskupa jest znany z pism apostoła Pawła (ustanawiajcie starszych nakładając na nich swe ręce Tm.). Nałożenie rąk jest gestem epikletycznym – jest to zarazem przywołanie Ducha Świętego. Po biskupie ręce nakładają wszyscy zebrani kapłani co wyraża jedność całego kościoła partykularnego. Ręce nakłada się w milczeniu, po którym rozlega się śpiew modlitwy konsekracyjnej intonowany przez biskupa. Modlitwa ordynacyjna w swej budowie wspomina całe dzieje zbawienia sięgając do korzeni starotestamentalnych, dalej nowy testament czasy po apostolskie i współczesność. Po modlitwie możemy usłyszeć z ust komentatora: „oto mamy nowych kapłanów”. Następnie przynoszone są szaty urzędowe: stuła i ornat. Później biskup namaszcza olejem Krzyżma (święconym w wielki czwartek) ręce nowo wyświęconych . Namaszczenie ma tu wielkie znaczenie, gdyż wyraża ono konsekrację. Dalej biskup podaje prezbiterom dary ludu wiernego chleb i wino – owoc ziemi i pracy rąk ludzkich. Cały obrzęd ordynacji kończy się przekazaniem znaku pokoju wyrażającym: jedność, miłość i przyjaźń zawieraną między biskupem i swoimi nowymi współpracownikami.
Każdy mnich wstaje o godzinie 6:00 rano. Jest to godzina kiedy rozlega się dzwon informujący o powinności opuszczenia już swojego dormitorium. Następnie każdy z mnichów ma 30 minut by dokonać porannej oblucji i przywdziać szaty codzienne oraz szatę duchowną. Następnie mnisi udają się do kaplicy by tam odbyć poranne modlitwy.
O godzinie 6:30 wszyscy mnisi zgromadzeni w kaplicy odmawiają poranne pacierze. Po, których następuje 15 minutowa medytacja. Tak zwane Lectio divina. Medytacja kończy się modlitwą ku czci Matki Bożej – Anioł Pański. Następnie odbywa się przygotowanie do Mszy świętej oraz sama celebracja Świętych obrzędów. Raz w tygodniu Liturgia celebrowana jest w języku Kościoła – po łacinie.
Po Mszy mnisi odprawiają dziękczynienie i udają się do refektarza by tam spożyć swój pierwszy posiłek – śniadanie.
O godzinie 8:15 mnisi kierują się do skryptoriów by tam wziąć udział w naukach dyscyplin teologicznych oraz zgłębić tajniki wiedzy filozoficznej. Spotkania z mistrzami (nauczycielami dyscyplin) trwają średnio po 45 minut. W dniu pracy w skryptorium (6 dni w tygodniu) jest 5 wykładów z nauczycielami. Każdy z wykładów oddzielony jest 10 minutową przerwą w czasie której mnisi mogą udać się do swoich cel by tam spożyć napój podtrzymujący na duchu (czarną kawę).
Po naukach około godziny 12:45 mnisi udają się do kaplicy, by tam podziękować za minione pół dnia i zrobić przed Stwórcą rachunek sumienia. Zmawiana jest także modlitwa ku czci Matki Bożej – Anioł Pański.
Następnie mnisi już po raz drugi udają się do refektarza by spożyć kolejny posiłek – obiad. Najczęściej składa się on z dwu dań: zupy oraz dania ziemniaczano-warzywno-mięsnego. Wyjątkiem jest dzień piątkowy kiedy to mnisi nie spożywają mięsa. Kiedy posiłek zakończy się wszyscy przechodzą wspólnotowo do kaplicy by złożyć Bogu dziękczynienie za spożyty posiłek.
W godzinach od 13:30-14:30 mnisi mają czas na własną rekreację. Mogą ją spędzić na różne sposoby. Przebywają w swoich celach i pracują lub też odpoczywają w znajdującym się w celi dormitorium. Udają się na spacer, oddają się własnej lekturze ksiąg pobożnych lub też spełniają inne nakazane przez przeora obowiązki.
Od 14:30 do 17:50 jest czas kiedy mnisi przebywają w swoich celach i oddają się studium (nauce prywatnej). Powtarzają nauki zdobyte w godzinach dopołudniowych. W tym czasie jest jednak przerwa pomiędzy 16:00 a 16:30 by mnich mógł spożyć świeżo zaparzoną herbatę lub też udać się do innego mnicha by wraz z nim dzielić chwile rekreacji.
O godzinie 18:00 mnisi udają się już po raz trzeci i ostatni do refektarza by spożyć ostatni w tym dniu posiłek – kolację. W tym miejscu należy nadmienić iż każdy posiłek poprzedzony jest oraz zakończony modlitwą w refektarzu. Posiłek ten trwa około 20 minut.
Następnie mnisi udają się do kaplicy by uczynić dziękczynienie za spożyte dary Boże i odmówić modlitwę ku czci Najświętszej Panienki – Anioł Pański.
Od 18:30 do 20:00 mnisi mają czas wolny – czas na własną rekreację. Mogą wówczas korzystać z czytelni seminaryjnej oraz z miejsca gdzie znajduje się szklany ekran pospolicie zwany telewizjerem.
O godzinie 20:00 mnisi udają się do kaplicy na modlitwy wieczorne. Natomiast II razy w tygodniu mnisi wysłuchują nauk mistrzów duchowych.
Od godziny 21:00 w całym gmachu seminaryjnym obowiązuje silentium sacrum – święte milczenie. W tym czasie mnisi oddają się rozmowie nie z drugim mnichem ale z samym Stwórcą. Silentium trwa od 21:00 do rozpoczęcia modlitw porannych.
Godzina 22:00 to uroczyste gaszenie świateł. O tej godzinie gasną wszystkie lampy w gmachu a wszyscy mnisi udają się na spoczynek, zmęczeni całodzienną pracą.
Tak w wielkim skrócie wygląda dzień mnicha zamieszkującego moje seminarium.
Podczas tegorocznego długiego weekendu majowego (31 IV-4V) całe moje WSD wraz z przełożonymi i ojcami duchownymi wyjechało nad morze. Zwiedzaliśmy można powiedzieć całą metropolję gdańską. Była oczywiście także katedra oliwska - matka kościołów metropolii gdańskiej. Wyżej zamieszczam kilka fotek z tego wyjazdu. 1. z nich to morze, które przyjęło nas w raz z piękną chjoć wietrzną pogodą. 2. to plac trzech krzyzy, który jest pamiatką stoczniowców, którzy walczyli o swoje prawa. 3. to jedna z uliczek pięknej starówki gdańskiej. tam w kafejkach podają wspaniałą kawę. 4. to wnętrze kościoła w lemborku. tu w tej świątyni znajduje się ołtarz kanonika kapitulnego niuejakiego Mikołaja Kopernika. tutaj także niedawno bo kilka miesięcy temu archeolodzy natrafili na nieznane szczątki w okolicy ołtarza kanonika Mikołaja. jest jakieś prawdopodobieństwo iż są to szczątki wielkiego Kopernika. Obok tych miejsc zawartych na zdjęciach zwiedziliśmy jeszcze inne ale to może innym razem. Czas tego wspólnego wyjazdu pozwolił jeszcze lepiej się poznać i pogłębić relacje pomiędzy kolegami kursowymi oraz innymi klerykami. Przyznam że na samym pocżatku byłem bardzo sceptycznie nastawiony do tego wyjazdu, ale jak przyszało co do czego to był to jeden z lepszych w okresie mojego pobytu w WSD.
Myślę, że po latach będzie co wspominać.
Właśnie rozpocząłem czas sesji egzaminacyjnej. W czasie jej trwania mam do zdania 5 egzaminów. wśród nich SĄ NASTĘPUJĄCE PRZEDMIOTY:
TEOLOGIA DOGMATYCZNA
PRAWO KANONICZNE
PISMO ŚWIĘTE NOWEGO TESTAMENTU
TEOLOGIA MORALNA
LITURGIKA
Egzaminy te końcż czas tegorocznych zmagań naukowych. zaraz po nich wraz z moimi współbraćmi udaję się na rekolekcje przed święceniami diakonatu.
Tak to już za chwilę. Sam nie mogę w to uwierzyć. Święcenia-spełni się największe marzenie mojego życia.hmmm.Boże palny są czasem nie zrozumiałe i choć człowiek czasm sam chce działać na własną rękę i czasm nawet coś popsuje - to Pan Bóg i tak wyprowadzi z tego dobro - czy to niesamowite?
Przybądź Duchu Święty - Spuść z niebiosów wzięty
Światła Twego strumień - Przyjdź, Ojcze ubogich
Dawco darów mnogich - Przyjdź, Światłości strumień
O najmilszy z gości - Słodka serc radości
Słodkie orzeźwienie - W pracy Tyś ochłodą
W skwarze żywą wodą - W płaczu utulenie
Światłości najświętsza - Serc wierzących wnętrza
Podaj Twej potędze - Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia? - Jeno cierń i nędza
Obmyj co nie święte - Oschłym wlej zachętę
Ulecz serca ranę! - Nagnij, co jest harde
Rozgrzej serca twarde - Prowadź zabłąkane
Daj Twoim wierzącym - w Tobie ufającym
Siedmiorakie dary - Daj zasługę męstwa
Daj wieniec zwycięstwa - Daj szczęście bez miary
Amen. Alleluja.
Dziś ZIELONE ŚWIĘTA. W tym dniu możemy z radością świętować Utwierdzenie, pieczęć jaką Pan Bóg daje Kościołowi. Pan Bóg daje wielką siłę i moc swemu Kośiołowi. Namaszcza Go soim Duchem. Ojciec namaszcza Kościół. Namaszcza każdeg z nas. Dziś w sposób szczególny otwórzmy się na działanie Ducha. Dajmy się mu poprowadzić.
Wczoraj uczestniczyłem w czuwaniu przed Zesłaniem Ducha świętego. Była to modlitwa przygotowana przez wspólnotę Odnowy w Duchu Świętym. Wspólna modlitwa i śpiew uwielbienia oraz obecność Biskupa Kościoła pozwoliła mi poczuć się tak samo jak apostołowie 2000 lat temu w Wieczerniku. Wszyscy byliśmy zebrani na wspólnej modlitwie i na Łamaniu Chleba. Zwieńczeniem całego czuwania była Euhcarystia sprawowana już po północy. Kiedy wracałem ok 2 do WSD radość przepełniała mnie że Pan dał nam sego Ducha i pozwala mu działać w Kościele przemianiejąc Go na nowo i dając mu swoją żywotność.
sobota, 20 marca 2010
Licznik odwiedzin: 37205
| « marzec » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 |
| 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Witam Cię serdecznie! Ten blogg ma być próbą podzielenia się z Tobą tym czym sam żyję.Chcę dzielić się moimi radościami i smutkami oraz moim zyciem codziennym.
Jestem prezbiterem Kościoła Rzymskokatolickiego.Posługuję w jednej z diecezji polskich.
Mam nadzieję, że kiedy będziesz zaglądał zobaczyć co się u mnie dzieje nie zapomnisz wspomnieć w swoich modlitwach o mnie przed Bogiem. Bardzo serdecznie zapraszam Cię do komentowania tego co piszę. Myślę iż w ten sposób będzie mi łatwiej prowadzić tego blogga oraz dużo prościej iść radykalnie drogą, którą wybrałem - drogą za Chrytusem!
